Początkowo kontyngent eksportowy opiewał na 650 tysięcy ton, na który szybko znaleźli się chętni. Dlatego też odpowiednim rozporządzeniem zawieszono składanie wniosków. Aktualnie wznowiono możliwość ich składania na wywóz cukru o kodzie CN 1701 99.

 

Niemniej jednak, najwięksi eksporterzy cukru oskarżyli Unię Europejską o dumping, co przełożyło się na nałożenie na Wspólnotę limitu eksportowego przez WTO w wysokości 1,37 mln ton rocznie począwszy od 2006 roku.

 

Niestety nadprodukcja cukru nie jest w żaden sposób objęta wsparciem finansowym i dlatego      producenci          unijnych        krajów      chcą   umoż  liwienia im   nielimitowanej    wielkości  wysyłki tego słodk iego prod uktu. Koncepcja ta  jest ciekawa, jednak jej słabym punktem zdaje się być fakt, iż pozakwotowa produkcja jest do pewnego stopnia dodatkiem do produkcji kwotowej (czy też jej skutkiem ubocznym), której podstawą jest cena minimalna na buraki cukrowe, co może być potraktowane jako pośrednia forma wsparcia.

Zmiana podejścia do  produkcji pozakwotowej w dużej mierze rozwiązałaby problemy z nadwyżką i zdaniem ekseprtów byłaby korzystna w kontekście  potencjalnego wydłużenia kwotowania produkcji o następne 5 lat, czyli do roku 2020 .