Statystyki pokazują, że kilkaset tysięcy z nich pracuje niewiele ponad 3 miesiące w roku lub 3 godziny dziennie. Taki wymiar pracy oznacza, że praktycznie są oni bezrobotni.

Mimo to najczęściej nie są zarejestrowani w urzędach pracy. Naukowcy oceniają, że w Polsce może być aż do miliona gospodarzy bez pracy, specjaliści natomiast szacują tą grupę na pół miliona.

Głównym problemem są małe gospodarstwa, których z roku na rok jest mniej, gdyż unijne przepisy sprawiają, że hodowla zwierząt w tego typu gospodarstwach jest najzwyczajniej nieopłacalna. W związku z tym wielu gospodarzy decyduje się na uprawę roślin, która pochłania zdecydowanie mniej czasu. W praktyce wygląda to tak, że najwięcej pracują wiosną podczas zasiewów i oprysków oraz późnym latem w okresie zbiorów, a resztę czasu mają wolną.

Dlatego też gospodarze chcąc sobie dorobić zaczynają pracować w tzw. szarej strefie. Nawet jeżeli wcześniej mieli legalną pracę to nie mogą zarejestrować się jako bezrobotni, bo nadal są rolnikami. Co za tym idzie? Gospodarze bez pomocy państwowych urzędów pracy nie mogą liczyć na pomoc w znalezieniu nowego źródła dochodu jakim byłaby stałe zatrudnienie. Z kolei gdyby zrezygnowali z prowadzenia małego gospodarstwa utraciliby wszystkie zapomogi ze strony Unii Europejskiej.

Co ciekawe specjaliści twierdzą, że gdyby przyłączyć grupę rolników do rejestrów urzędów pracy, to bezrobocie w Polsce wzrosłoby do poziomu 12-15 procent.