Czybajka kania

Czubajka kania (Macrolepiota procera, (Skorp. ex Fr.) Sing., pot. Sowa) - gatunek grzyba należący do rodziny pieczarkowatych. Dość pospolity na terenie całej Polski, gdzie występuje od lipca do listopada.

Charakterystyka

Kapelusz

W kształcie parasola o średnicy 10-30 cm z garbkiem na środku, z popękaną, łuszczącą się skórą. U młodych kapelusz w całości jest brązowy. Brzeg kapelusza postrzępiony, zazwyczaj biały.

Blaszki

Blaszki gęste, białe o szerokości 1-1,8 cm, nie dochodzące do trzonu.

Trzon

O długości 20-40 cm, wysmukły, u dołu bulwiasty, u młodych okazów brązowy, u starszych popękany, pierścień ruchomy, biały. Na trzonie występują ciemniejsze poprzeczne prążki. Początkowo jest pełny i gąbczasty, na starszych owocnikach pusty w środku.

Miąższ

Biały, nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Smak łagodny, przyjemny. Wydziela delikatny zapach.

Wysyp zarodników

Biały. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, o rozmiarach 15-20 x 10-15 μm.

Biotop

Występuje pospolicie na brzegach lasów liściastych i iglastych, na polanach leśnych i zrębach, na łąkach, w okresie od lipca do października.

Znaczenie

Grzyb jadalny: uważany za bardzo smaczny, jadalne są nóżki i kapelusze. Pierścienie są jednak gorzkie. Najczęściej kanie przyrządza się poprzez panierowanie w formie kotleta. Można też jeść smażone kapelusze z chlebem. Nie zjada się młodych grzybów, z uwagi na możliwość pomylenia z muchomorami.

Przez niewprawnych grzybiarzy bywa mylony ze śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym, głównie z jego białymi odmianami.

Ciekawostki

• Nazwy zwyczajowe: sójka, kania, sowa, parasolnik.

Źródło Wikipedia