Projekt ten 24 lipca 2007 został zaakceptowany przez Komitet Rozwoju Obszarów Wiejskich Unii Europejskiej. Instrumenty PROW zostały podzielone na konkretne osie, które mają wpłynąć na takie cele jak:

• Poprzez odpowiednie wsparcie rozwoju, restrukturyzacji i wprowadzenie innowacji technologicznych w sektorze leśnictwa oraz rolnictwa zwiększy się ich konkurencyjność w stosunku do pozostałych państw.
• Poprzez wsparcie gospodarowania gruntami powinna nastąpić poprawa naturalnego środowiska oraz terenów wiejskich.
• Poprawa jakości życia na obszarach wiejskich, a także popieranie różnorodnej działalności gospodarczej.

To właśnie te działania są współfinansowane z Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz ze środków przeznaczonych na ten cel w ustawie budżetowej kraju. Dlatego też grupą docelową tego programu jest ludność wiejska, a na dofinansowanie w ramach projektu PROW przewidziano 17 217 817 541 euro. W związku z tym określono priorytetowe kierunki mające na celu wspieranie obszarów wiejskich UE, a następnie podzielono na cztery następujące osie:

• Oś 1: Poprawa konkurencyjności sektora rolnego i leśnego;
• Oś 2: Poprawa środowiska naturalnego i obszarów wiejskich;
• Oś 3: Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie gospodarki wiejskiej;
• Oś 4: Leader.

W ramach każdej z osi realizowane są następujące działąnia:

Oś 1 Poprawa konkurencyjności sektora rolnego i leśnego:

• Szkolenia zawodowe dla osób zatrudnionych w rolnictwie i leśnictwie – doskonalenie zawodowe rolników i posiadaczy lasów oraz osób planujących podjęcie działalności rolniczej w celu zwiększenia konkurencyjności i dochodowości sektora rolnego a także dostosowania do norm UE.
• Ułatwianie startu młodym rolnikom – ułatwianie tworzenia lub przejmowania gospodarstw rolnych przez osoby młode o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych.
• Renty strukturalne – działanie ma na celu poprawę struktury agrarnej kraju i przyśpieszenie wymiany pokoleniowej w gospodarstwach rolnych, zwiększenie konkurencyjności i rentowności poprzez przejmowanie gospodarstw przez osoby dobrze przygotowane zawodowo.
• Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów – umożliwienie otrzymania wsparcia merytorycznego fachowców w swoich dziedzinach w celu dostosowania gospodarstw rolnych do zasad wzajemnej zgodności, ochrony środowiska, dobrostanu zwierząt, ochrony zdrowia, zdrowotności roślin, poprawy bezpieczeństwa pracy, zwiększanie konkurencyjności i dochodowości gospodarstw rolnych.
• Modernizacja gospodarstw rolnych – zwiększenie efektywności i jakości produkcji poprzez wprowadzanie nowych technologii i innowacji w rolnictwie, a także zharmonizowanie produkcji rolniczej z wymogami ochrony środowiska i bezpieczeństwa i higieny pracy.
• Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej – Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstw w sektorze przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, uwarunkowana wzrostem wartości dodanej, jakości produkcji, obniżeniem kosztów oraz rozwojem nowych produktów, procesów i technologii produkcji, jak również poprawa warunków produkcji w odniesieniu do obowiązujących lub nowo wprowadzanych standardów.
• Poprawienie i rozwijanie infrastruktury związanej z rozwojem i dostosowaniem leśnictwa i rolnictwa – dwa schematy:

Schemat I:

• Poprzez wykonanie prac scaleniowych, czyli wyznaczenia nowych dróg dojazdowych, działek i likwidacja zbędnych miedz, poprawi się struktura obszarowa gospodarstw.
• Wyznaczając i urządzając sieć dróg dojazdowych do gruntów zarówno rolnych jak i leśnych oraz do zabudowań gospodarczych.
• Wydzielenie niezbędnych gruntów na cele infrastruktury technicznej i społecznej w ramach postępowania scaleniowego bez konieczności wywłaszczenia ludności.

Schemat II:

• Poprzez właściwą regulację zależności wodnych poprawi się jakość gleb.
• Zwiększenie retencji wodnej.
• Zwiększenie ochrony użytków rolnych przed powodziami.

• Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności – poprzez wsparcie rolników wytwarzających żywność wysokiej jakości oraz zwiększenie jej spożycia poprawi się także jakość produkcji i produktów rolnych przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
• Działania promocyjne i informacyjne – działania te mają na celu zwiększenie zapotrzebowania na produkty rolne i środki spożywcze objęte procesami polepszającymi jakość żywności, pogłębianie wiedzy konsumentów o procesach polepszających jakość żywności i zaletach tychże produktów oraz wspieranie grup producentów rolnych uczestniczących w systemach jakości żywności.
• Grupy producentów rolnych – poprzez zachęcanie producentów rolnych do współpracy w ramach stworzonych grup producentów zostanie wzmocniona struktura instytucjonalna w gałęzi pierwotnej produkcji rolnej mająca na celu wsparcie funkcjonowania producentów rolnych. Szczególnym celem tego działania jest dostosowanie produkcji prowadzonej w gospodarstwach członków tychże grup do wymogów rynkowych, wspólne wprowadzanie towarów do obrotu, a co za tym idzie i przygotowanie do sprzedaży i jej centralizacja oraz dostarczenie do odbiorców hurtowych.

Oś 2 – Poprawa środowiska naturalnego i obszarów wiejskich.

• Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarów o niekorzystnych warunkach (ONW) – poprzez zapewnienie ciągłości rolniczego użytkowania ziem, a co za tym idzie utrzymanie żywotności obszarów wiejskich, zachowanie walorów krajobrazowych tychże obszarów oraz utrzymanie harmonijnego sposobu gospodarowania, który uwzględni znaczenie ochrony środowiska.
• Program rolnośrodowiskowy (PRŚ) – działania te mają na celu przywracanie walorów lub utrzymanie stanu cennych siedlisk użytkowych przez rolników, a także zachowanie różnorodności biologicznej na obszarach wiejskich, promowanie harmonijnego systemu gospodarowania poprzez właściwe użytkowanie gleb i ochronę wód, a także ochronę zagrożonych ras regionalnych zwierząt gospodarskich jak i lokalnych odmian roślin uprawnych.
• Zalesianie gruntów rolnych oraz gruntów innych niż rolne – działania te mają na celu powiększenie obszarów leśnych poprzez zalesianie, utrzymanie i wzmocnienie ekologicznej stabilności powierzchni leśnych poprzez zmniejszenie rozdrabniania obszarów leśnych oraz tworzenie korytarzy ekologicznych, zwiększenie udziału lasów w globalnym bilansie węgla oraz w ograniczeniu zmian klimatu.
• Odtwarzanie potencjału produkcji leśnej zniszczonego przez katastrofy – odnowienie i pielęgnacja drzewostanów zniszczonych przez czynniki biotyczne i abiotyczne oraz wprowadzenie mechanizmów zapobiegających katastrofom naturalnym, a w szczególności ulepszenie zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Oś 3 – Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie gospodarki wiejskiej.

• Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej – różnicowanie działalności rolniczej w kierunku podejmowania lub rozwijania przez rolników, domowników oraz małżonków rolników, działalności nierolniczej lub związanej z rolnictwem co będzie miało wpływ na stworzenie pozarolniczych źródeł dochodów czy promocję zatrudnienia poza sektorem rolniczym na obszarach wiejskich.
• Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw – poprzez wzrost konkurencyjności gospodarczej obszarów wiejskich, rozwój przedsiębiorczości oraz rynku pracy, a co za tym idzie i wzrost zatrudnienia na tychże obszarach.
• Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej – działania te mają na celu poprawę podstawowych usług na obszarach wiejskich, które obejmują elementy infrastruktury technicznej, warunkujące rozwój społeczno-gospodarczy, co doprowadzi do poprawy warunków życia i prowadzenia działalności gospodarczej.
• Odnowa i rozwój wsi – działanie to będzie wpływać na poprawę jakości życia na obszarach wiejskich poprzez zaspokojenie potrzeb społecznych i kulturalnych mieszkańców wsi oraz promowanie obszarów wiejskich. Ponadto pozwoli na rozwój tożsamości wiejskiej społeczności oraz na zachowanie kulturowego dziedzictwa i specyfiki tychże obszarów. Poza tym wpłynie na zwiększenie atrakcyjności inwestycyjnej i turystycznej wiejskich obszarów.

Oś 4 – Leader.

• Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju – to działanie ma na celu umożliwienie mieszkańcom obszaru wiejskiego, który został objęty lokalną strategią rozwoju (LSR) realizacji projektów w ramach tej taktyki. Poza tym realizacja strategi powinna przyczynić się do poprawy jakości życia na obszarach wiejskich jak chociażby poprzez wzrost aktywności społeczności lokalnych, a także przez stymulację powodującą powstanie nowych miejsc pracy.
• Wdrażanie projektów współpracy – poprzez przyznawanie pomocy lokalnym grupom działania (LGD) na realizację projektów współpracy międzyregionalnej oraz międzynarodowej:
  • Zawartych w lokalnej strategi rozwoju (LSR).
  • Nieuwzględnionych w LSR, ale zgodnych z jej celami oraz opracowanej i realizowanej przez LGD.
• Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja – działanie to ma na celu zapewnienie sprawnej i efektywnej pracy lokalnych grup działania wybranych w ramach realizowania 4 osi PROW na lata 2007-2013 oraz doskonalenie zawodowe osób, które uczestniczą w realizacji lokalnych strategii rozwoju. Ponadto owo działanie przyczyni się też do budowania kapitału społecznego na wsi, przez co zwiększy się zaangażowanie społeczności lokalnej w rozwój obszaru wiejskiego oraz lepszego wykorzystania jego potencjału.

Gospodarstw o powierzchni powyżej 1 ha użytków rolnych oraz prowadzących działalność rolniczą w Polsce jest 1,71 mln. Średnia powierzchnia obecnie wynosi około 10 ha, co oznacza ich systematyczne powiększanie się. Rolnictwo w Polsce jest dosyć zróżnicowane regionalne. Różnice te opierają się głównie na agrotechnice, kulturze rolnej, jakości wód oraz gleb. Nic więc dziwnego, skoro wszystko oparte jest na tradycji przekazywanej pokoleniowo. Dlatego też można zauważyć, że w większości przypadków są to rodzinne gospodarstwa, które są nastawione na wielokierunkową produkcję. Zdecydowana większość z nich gospodaruje na rozdrobnionych i małych działkach zwanych potocznie szachownicami.

Niestety dużych gospodarstw dobrze wyspecjalizowanych jest niezwykle mało i występują lokalnie. Jedną z największych barier rozwoju wsi jest słabo rozwinięta infrastruktura techniczna na tychże obszarach. Niestety zaledwie 15% gospodarstw domowych znajdujących się na wiejskich terenach posiadało dostęp do internetu w 2004 roku. Z kolei tylko 20% mieszkańców wsi korzysta z sieciowego gazu. Polska wieś ma znikomy dostęp do usług kulturalnych. W związku z tym należy podjąć działania mające na celu rozwój i modernizację infrastruktury na tych obszarach. Ponadto w rozwiązaniu problemów związanych ze strukturą polskiego rolnictwa poprzez poprawienie jakości życia ludzi zamieszkujących obszary wiejskie. To wszystko jest powiązane ze wzmocnieniem możliwości ekonomicznych, modernizacją i restrukturyzacją gospodarstw, a także z poprawą warunków do życia pod kątem krajobrazu, jakości środowiska, infrastruktury społecznej, czyli dostępu do wszelkich dóbr kultury oraz technicznej, a także poprzez zróżnicowanie działalności na obszarach wiejskich. Narzędzia, które są dostępne w Osi trzeciej uzupełniają cele opisane w pierwszych dwóch osiach poprzez współdziałanie ze sobą tych obszarów i pozytywnie wpływają na mieszkańców wsi.

Mianowicie poprzez pobudzanie gospodarczej działalności na obszarach wiejskich wpłynie pośrednio na możliwości skoncentrowania się na produkcji rolniczej co spowoduje przejście osób związanych z tym sektorem do pracy w innej gałęzi gospodarki. Równie ważne jest także wspieranie procesu tworzenia nowych miejsc pracy na wsi, ale nie związanych z rolnictwem oraz ułatwienie zatrudnienia w miejskich ośrodkach lokalnych dla osób ze wsi. W związku z tym niezwykle istotną rolę będą tutaj miały wszelkie działania związane z Osi 4. Celem Leadera jest aktywizacja mieszkańców wsi za pomocą zbudowania potencjału społecznego na obszarach wiejskich, rozwój umiejętności pozyskiwania środków finansowych oraz sposobu ich wykorzystania, polepszenie zarządzania lokalnymi zasobami i ich waloryzacja. Jednakże aby aktywizować ludność wiejską potrzebne jest wsparcie lokalnych partnerów społecznych.